02-01-09
|
Opsione |
|
|
|
| Article by:
Gazeta metropol
| |
|
|
|
|
| Muzika për të nuk ishte thjesht një kapriço e moshës, atëherë kur i vogël nisi të studionte në liceun artistik. Për më tepër, për Markeljan Koçibellin kjo mund të quhet pa frikë edhe një traditë familjare. Pasioni i nxitur edhe nga vetë nëna e tij (xhaxhai i nënës së Koçibellit ka qenë tenor i njohur në Operën e Nju-Jorkut, kurse nipërit e tij janë violinistë dhe pianistë) do të rritej me kohën e djaloshi korçar shumë shpejt do ta gjente veten të lidhur pazgjidhshmërisht me të. Pjesë e Orkestrës së Augsburgut, kthehet në skenën e TKOB-it, prej nga ku ka dalë dhe bashkohet me “Virtuozët”, një koncert që i fal shumë ndjesi...
- Si e ndieni veten në këtë rikthim të “Virtuozët e Tiranës”?
- E prita me shumë kënaqësi idenë dhe propozimin e projektit që më informoi profesori në tetor të vitit të kaluar, që ishte jo vetëm një dëshirë profesionale, por edhe dëshira për të takuar shokët e shoqet tashmë që kanë kaluar 19 vjet që jemi ndarë.
- Mund të zbuloni programin e zgjedhur për këtë mbrëmje?
- Programi është zgjedhur me një rafinesë të bukur, që tregon edhe traditën e orkestrës së virtuozëve dhe materialet janë nga repertori i muzikës së dhomës, serenata, pjesë nga Çajkovski dhe Rosini. Programi krijon mundësinë që të shkëmbejmë eksperiencën profesionale, duke qenë se vijmë nga orkestra të ndryshme simfonike, ku në njërën mbizotëron një tipar, tek tjetra një tjetër tipar.
- Kur jeni larguar nga Shqipëria dhe si e bëtë këtë zgjedhje?
- Unë jam larguar në vitin 1991, në vitin e parë të Akademisë së Arteve, në kohën e trazirave të para të ardhjes së demokracisë, si një zgjedhje për të garantuar vazhdimin e profesionit tim, të cilin nuk e shihja të sigurt në kohën e atyre trazirave. Unë pa instrumentin nuk mund ta kuptoja jetën.
- Mund të rrëfeni përvojën tuaj në Orkestrën e Augsburgut dhe fillimet në Mynih?
- Prania e vëllait tim në Gjermani, puna e tij pa orar për të më siguruar mundësinë e studimeve të larta në shkollën e lartë akademike të Mynihut ishin shtyllat që do të siguronin më pas vazhdimësinë e qëndrimit tim në Gjermani. Pasi dhashë dy-tri konkurse në akademi të ndryshme, të cilat i fitova, zgjodha shkollën e Mynihut. Suksesi në këto konkurse erdhi si rezultat i metodës solide që përfituam në liceun artistik nën drejtimin e maestro Zhani Cikos. Gjatë studimeve të larta për dy vjet punova në operën e Mynihut, nën drejtimin e Zubin Meta. Pas mbarimit të studimeve 4-vjeçare dhe masterit konkurrova dhe fillova të punoja në filarmoninë e Augsburgut si spalë. Krahas kësaj kam ndjekur dhe përfunduar studimet e larta më degën e dirigjimit, nën drejtimin e profesor Maurice Hamers. Në vitin 2008 kam dirigjuar Orkestrën Filarmonike të Frymës së Augsburgut dhe për vitin 2009 po ndjek specializimin në dirigjim në Berlin.
- Si ka ndikuar fakti i të qenit shqiptar në karrierën tuaj?
- Mësuesi im i violinës në Mynih, i cili ka qenë spalë i Orkestrës Simfonike të Bavarisë, më thoshte gjithmonë: “Duhet të jesh 6 herë më i mirë se një vendali që të fitosh...” Përgatitja jonë bazë e marrë në lice ishte solide nga ana teknike, ajo çka duhej të përmirësonim ishte ana stilistike, sepse mundësitë për këtë formim në Shqipëri në atë kohë ishin të kufizuara si çdo gjini tjetër e artit.
- Sa e ndiqni dhe si e shihni jetën muzikore sot në Shqipëri?
- Jeta kulturore në Shqipëri ka ecur shumë vitet e fundit. Këtë e ndiej nga informacioni në internet, televizor, kontaktet e vazhdueshme me prof. Zhanin dhe mund të them se për një vend të vogël si Shqipëria gjenden talente shumë të mëdha. Rikthimet tona të herëpashershme synojnë edhe te kjo pikë: gjallërimin dhe përcjelljen e të rejave kulturore në vendin tonë. Kështu, sa herë të na jepet mundësia në kohë dhe në kushte, do të jemi të pranishëm.
- Së fundi, mund të rrëfeni diçka për angazhimet tuaja pas këtij koncerti në Tiranë?
Kam fatin e madh që më dhanë një vit leje nga orkestra për të ndjekur specializimin e dirigjimit dhe kjo kohë të jetë në funksion të ftesës për të bashkëpunuar me shumë orkestra si: Orkestra Simfonike e Berlinit, Orkestra e Lajpcingut - Gewandhaus.
Takimi koncertor....
Vijnë nga orkestra të njohura në botë e janë ngjitur në skena nga më prestigjiozet. Pas vitesh të tëra larg atdheut dhe njëri-tjetrit ritakohen në një koncert të veçantë. “Virtuozët e Tiranës”, risjell ashtu si para 20 vjetësh nxënësit e dikurshëm 12–16-vjeçarë të liceut artistik (tanimë të rritur), nën drejtimin e mësuesit të tyre Zhani Ciko. Muzikë dhome, serenata, pjesë nga Çajkovski dhe Rosini do të vijnë në një program të Orkestrës së Harqeve, në një interpretim edhe më virtuoz e me më shumë përvojë të artistëve.
Pak për Koçibellin
Pas mësimeve muzikore të filluara në qytetin e lindjes në Korçë, pranohet si talent i veçantë në liceun artistik “J. Misja” në Tiranë në klasën e violinës së prof. Zhani Cikos, me të cilin ndjek dhe studimet e larta në Akademinë e Arteve.
Aktivizohet që në fillim në Orkestrën e Harqeve të prof. Zhani Cikos, duke luajtur përveç repertorit violinistik virtuoz dhe instrumentin e kontrabasit. Merr pjesë në disa turne të orkestrës si në Greqi, Austri, Itali si dhe në regjistrimin e CD-ve të kësaj orkestre për firmat austriake. Më pas ndjek studimet në Shkollën e Lartë të Muzikës në Mynih me prof. E. Sebastien, me të cilin realizon dhe koncertin e diplomimit.
Ndjek studimet “master” në Shtutgard me prof. Ingolf Turban. Ndërkohë pranohet si violinë e parë në orkestrën e Teatrit të Operës në Mynih.
Prej disa vjetësh është koncertmaestër në Orkestrën Filarmonike të Augsburgut si dhe me ansamblin e Kamersolistëve të Augsburgut, me të cilët luajti si solist në një turne në vitin 2008 në disa qytete të Shqipërisë.
Me formacionet orkestrore ka zhvilluar turne në Europë, Amerikën Latine dhe Azi.
Luan muzikë dhome së bashku me oboisten e parë të Filarmonisë së Berlinit, zj. Mikaela Koçibelli. Në vitet 2004-2008 ka ndjekur studimet për dirigjim pranë shkollës së Lartë të Muzikës në Augsburg.
|
